Сөхрүүлж чадаагүй хүндээ хорвоо өөрөө сөхөрдөг юм...

Хатан завилалтай тэнгэрийн дагина зүрх гижигдэнэ

Хаттай сэтгэлийн мөнгөн утас хөвөрдөнхөн тоглоно

Хатуу цагийн зөөлөн бороо халган байж үнснэ.

        Тэр бурханы зараал.

Хөгшин залуугүй уугаад л
Хөдөө гадаагүй суугаад л
Зон олон маань нэг л
Зовсон шинжтэй байх юм

Ажлын бүтээл багадаад л
Арын хаалга ихсээд л
Улс орон маань нэг л
Унасан шинжтэй байх юм .....................Энэ л шүлэг их найрагчийн тэртээ үед бичигдсэн ч манай нийгэм ч тухайн үеээс ялгараагүйг харуулж байх юм. Их найрагч Р.Чойном оо гэж цаг үеэсээ түрүүлсэн хүн байж дээ